Skip to content

Een fossiel met een ziel: Mammoet Kiespijn.

Een fossiel met een ziel: Mammoet Kiespijn.

Van Sjeng Smit.

Enkele jaren geleden heb ik op verzoek van John Jagt een complete set van mijn mammoetkiezen naar Dick Mol gestuurd. Zijn reactie was toen dat hij ze graag persoonlijk wilde bekijken. Een tijdje daarna kreeg ik bericht dat hij op zondag 18 december een lezing in de agenda had staan in het Natuurhistorisch Museum in Maastricht. Hij bood aan mijn kiezenverzameling daar te bekijken en waar nodig nadere uitleg te geven. Ik heb direct met John Jagt contact opgenomen en kreeg te horen dat ik welkom was.

Met 5 dozen vol reed ik op bewuste zondagmorgen richting Maastricht. Daar had John voor mij de studieruimte gereserveerd en kon ik op de tafels mijn verzameling uitstallen. Rond 12 uur kwam Dick Mol met echtgenote een kijkje nemen in de studieruimte en bewonderde links en rechts enkele kiezen. Na de presentatie zou hij alle meegebrachte stukken determineren op de plaatsop de kaak, linker of rechter, onderkaak of bovenkaak. En waar mogelijk, welke tandenwissel het was. Dus of die uit de melkkiesfase DP!, DP2, DP3, of DP4 was. Of dat het een ware kies M1, M2, of M3 betrof.

Gelukkig had ik mijn overzicht op papier bij me en kon dus elke determinatie aan de gegevens toevoegen. Tot het moment dat Dick met een brede glimlach John Jagt erbij riep. Mijn grootste tand, de trots uit mijnverzameling werd door beiden met een steeds bredere glimlach bekeken en toen kwam de onthutsende uitslag: wereldvondst … wereldwonder … nog nooit eerder vertoond.

Tja zegt John, eindelijk de “Sjengi Smitsi”.

Wat was er aan de hand …?

Ik heb al mijn kiezen keurig volgens Naturalis-instructie gefixeerd waar losse lamellen waren en geprepareerd met een oplossing van velpon-aceton om ze voor verder verval te behoeden. Was er een breuk, waarbij tussenliggende lamel ontbrak, dan heb ik dit zichtbaar gerestaureerd. Dus geen lamellen erbij geprutst, maar met een montagekit een passende opvulling gemaakt.

En zo ook met betreffende kiezen. Het enige verschil met de andere kiezen is, dat deze kies door mij is samengebouwd uit twee verschillende kiezen. Weliswaar van dezelfde mammoet en uit dezelfde kaak afkomstig, maar een kies uit de rechterkant en een kies uit de linkerkant. Het resultaat van mijnwerk is dat ik daardoor nu een kies heb, waarbij de lamellen in twee richtingen zijn gegroeid. Zo creëer je dus een volledig nieuwe soort, de enige echte “Sjengi Smitsi”. Een wereldwonder dus, maar wel om bij te glimlachen.

Ik ben er tot op heden niet toe kunnen komen, om de tweedelen weer van elkaar te scheiden. Ik krijg ook, als ik mijn verhaal hier oververtel, ook steeds de opmerking: “Ik zou hem mooi aan elkaar laten zitten, het ziet toch prachtig uit …”

Sjeng Smits

Back To Top