Skip to content
Opvallenste natuurvondsten in 2024

Bij de Geologische Vereniging Mente et Malleo te Weert en omgeving kan je gratis terecht met vragen over jouw bijzondere (vakantie)vondsten. Ook worden er jaarlijks een aantal maal zogenaamde Stenen-, Mineralen- en Fossielen Spreekuren georganiseerd om door onze ‘eigen leden’ uit te laten zoeken wat het überhaupt is.

 

Wat waren de opvallendste natuurvondsten van 2024 in Nederland? De gratis vragenservice van Naturalis helpt jong en oud bij het benoemen van vondsten uit de natuur. Gemiddeld zijn dat ongeveer 250 vragen per maand.

Juweel van een zwerfsteenfossiel

Begin februari mailde Sandra Kukupessy foto’s van een zeldzame vondst op de Veluwe, bij Heerde. Het gaat om een fossiele schelp van een goniatiet, een uitgestorven inktvisachtige. Goniatieten zijn voorlopers van de bekende ammonieten. Naturalis-geoloog Rob van den Berg vindt het een erg fraaie vondst, ook al is de schelp niet compleet. “De fossilisatie is bijzonder. De kamers waaruit de schelp is opgebouwd zijn helemaal opgevuld met agaat. Net een juweel!”

Goniatieten worden vaker bij Heerde gevonden. Het zijn zwerfsteenfossielen: fossielen die niet in Nederland zijn gevormd, maar die door gletsjers en/of rivieren van elders zijn aangevoerd. Volgens expert zwerfstenen Adri W. Burger komt deze goniatiet met geelbruine verkiezeling waarschijnlijk uit het Ruhrgebied of het aangrenzende Sauerland in westelijk Duitsland. Het gaat vrij zeker om een soort uit het geslacht Glyphioceras. Het fossiel stamt uit het laatste deel van het Vroeg-Carboon: het Viséen (346,7 tot 330,9 miljoen jaar geleden). In die tijd lag het gebied onder de zeespiegel. Gaaf toch dat zo’n oeroud en zeldzaam fossiel honderden miljoenen jaren later op de Veluwe zo voor het oprapen ligt?

Botje van een uitgestorven zeevogel

Eind juni 2024 vond een jongeman van 9 jaar een zwart botfragmentje van ongeveer 4 centimeter op het Zuiderstrand van Den Haag. Het is een oud vogelbotje, de bovenkant van een opperarmbeen, uit de rechtervleugel. Maar van welke vogel? Dat wist Bram Langeveld van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam. Het is een stuk opperarmbeen van de uitgestorven reuzenalk.

Dit was een forse, zwart-witte zeevogel die 75 centimeter lang kon worden en 5 kilo zwaar. Vliegen kon hij niet, maar onderwater was hij behendig, net als pinguïns. De schacht van het botje is afgeplat, ideaal voor zwemmen. De ouderdom is een paar duizend tot zo’n 10.000 jaar, misschien nog wat ouder. Reuzenalken broedden in enorme kolonies op rotseilandjes bij IJsland, Groenland en Newfoundland (Canada). ‘s Winters kwamen ze ook voor in de oer-Noordzee, op zoek naar vis.

Dankzij de vele vondsten van losse botjes op het strand in de afgelopen jaren is duidelijk geworden dat de reuzenalk helemaal niet zo zeldzaam was in de Noordzee.

Met de reuzenalk is het treurig afgelopen. Tijdens het broedseizoen was hij een makkelijke prooi voor hongerige zeelieden en handelaren die de huiden en veren verkochten. In 1844 is het allerlaatste broedpaartje gedood op IJsland.

Schenkingen vanaf de Zandmotor

Ook dit jaar kregen we veel mooie fossielen voorgelegd van Maasvlakte 2 (via Oervondstchecker.nl) en de Zandmotor bij Kijkduin. De miljoenen kubieke meters fossielrijk zand uit de Eurogeul die hier door sleephopperszuigers zijn opgespoten maken van deze strandvlaktes ware ijstijdhotspots. Verzamelaars zijn soms verrassend vrijgevig en schenken spontaan zeldzame fossielen aan de collectie van Naturalis, zoals deze drie topvondsten van de Zandmotor.

Eind augustus 2024 stuitte Janny de Jonge bij de Zandmotor op een hele mooie linker onderkaakhelft van een grottenhyena, een van de belangrijkste carnivoren van de mammoetsteppe (Bron: Naturalis Biodiversity Center)

Eind november 2024 kwam Elly van Vliet naar Naturalis met een zeer klein mammoetslagtandje van slechts 6 centimeter. Die had ze in juli 2023 op de Zandmotor gevonden, maar pas toen er een jaar later op Oervondstchecker.nl een vergelijkbare vondst werd gemeld, begreep ze dat het iets heel bijzonders was (Bron: Naturalis Biodiversity Center)

Een prachtig stuk schedel van een reuzenhert mannetje. Weliswaar zonder snuit, maar met de twee forse rozenstokken waar het gewei op heeft gezeten. Het bot is begin maart opgeraapt door Kees van Dijkhuizen tijdens een strandwandeling met zijn gezin (Bron: Naturalis Biodiversity Center)

Bron: Nature Today Natuurberichten

 

Back To Top